donderdag 13 december 2012
woensdag 12 december 2012
The power of quiet is great.
It generates the same feelings in
everything one encounters.
It vibrates with the cosmic rhythm of
oneness.
It is everywhere, available to anyone at any time.
It is us,
the force within that makes us stable, trusting, and loving.
It is
contemplation contemplating.
Peace is letting go - returning to the
silence that cannot enter the realm of words because it is too pure to
be contained in words.
This is why the tree, the stone, the river, and
the mountain are quiet.
om te accepteren wat er is,
om mededogend en vredelievend te zijn,
om gelijkmoedig en geweldloos te zijn,
om ons niet te identificeren met het denken,
om hen die ons kwetsten te vergeven,
om niet te oordelen,
om in het hier en nu te zijn,
om te stoppen met zoeken,
om ons aan het leven over te geven,
om alles er te laten zijn zoals het is……
Niet beseffend dat deze kwaliteiten nimmer het resultaat
zullen zijn van onze inspanningen als zoeker,
maar reeds aanwezig zijn
als de natuurlijke kenmerken van wie we werkelijk zijn.
- Erik van Zuydam -
Kindness is an inner desire that makes us want to do good things
even if we do not get anything in return.
It is the joy of our life to do them.
When we do good things from this inner desire,
there is kindness in everything we think, say, want, and do.
- Emmanuel Swedenborg -
www.goodreads.com
http://thesmugcloud.wordpress.com/2012/01/12/acts-of-kindness/
dinsdag 11 december 2012
Is het misschien zo dat eens mens pas helemaal, intens levend wordt op het moment dat hij dood is?
Omdat je dan de totaliteit overziet en elk detail in je gegrift wordt, omdat alles tegelijkertijd onherroepelijk voorbij is? Zolang je leeft en die ander leeft bent je verward door het aspect van de tijd, door het voortdurend verschuiven van situaties, wisselen van stemmingen. En dan opeens valt het stil. Plotseling is de dode een bezit van je geworden, bestaat hij alleen nog binnen in jou, je absorbeert hem in een geestelijk kannibalisme.
Zolang er nog één beeltenis van je bestaat, of één herinnering in het hoofd van een nabestaande, zo lang ben je nog niet geëlimineerd, besta je nog een beetje, rondwandelend in nog levende hersencellen als een parasiet in zijn gastheer of desnoods opgeborgen in een kastje en eens in de zoveel jaar te voorschijn gebracht.
Waarom zou een mens hechten aan het verleden? Omdat dit het enige is dat onvervreemdbaar van jezelf is, goed of lelijk, kort of lang, onzichtbaar in je geprent als een watermerk?
Zolang er nog één beeltenis van je bestaat, of één herinnering in het hoofd van een nabestaande, zo lang ben je nog niet geëlimineerd, besta je nog een beetje, rondwandelend in nog levende hersencellen als een parasiet in zijn gastheer of desnoods opgeborgen in een kastje en eens in de zoveel jaar te voorschijn gebracht.
Waarom zou een mens hechten aan het verleden? Omdat dit het enige is dat onvervreemdbaar van jezelf is, goed of lelijk, kort of lang, onzichtbaar in je geprent als een watermerk?
- Inez van Dullemen - Vroeger is dood -
Abonneren op:
Posts (Atom)
