In mijn hermitage in Frankrijk staat een Japanse kweepeer. De struik bloeit meestal in de lente, maar op een keer was het 's winters heel warm en waren de knoppen vroeg uitgelopen. Toen kwam er nachtvorst. De volgende dag zag ik tijdens de loopmeditatie dat alle knoppen aan de struik doodgevroren waren. Ik dacht : Dit jaar hebben we niet genoeg bloemen om het altaar te versieren.

Een paar weken later werd het weer warm. Toen ik in mijn tuin liep, zag ik nieuwe knoppen aan de kweepeer, een nieuwe generatie bloemen. Ik vroeg hun : 'Zijn jullie dezelfde bloemen als de bloemen die tijdens de vorst doodgegaan zijn of zijn jullie anderen bloemen? '

Ze antwoordden: 'Wij zijn niet dezelfde en ook geen andere. Zijn de omstandigheden gunstig, dan verschijnen we, zijn ze dat niet, dan verstoppen we ons. We wachten het juiste moment af om ons weer te vertonen. Zo simpel ligt dat'.

Thich Nhat Hanh in 'Geen dood en geen vrees'.