Overstromingen,
hongersnood, bosbranden, ... het stemt mij uitermate triest.
Ik hoop
dat deze dramatische taferelen alle ogen mag openen en vooral dat het
nog niet te laat is.
Nog niet te laat voor ons. Voor onze kinderen. Voor
onze kleinkinderen.
Alles in de schoenen van een ander schuiven, helpt
ons niets vooruit.
Verandering - hoe klein ook - begint steeds bij
onszelf.
Zullen we?
Samen?
Alsjeblieft?
